Bala Perdida é un vello pirata dos últimos que
navegan polo Atlántico europeo e Rosa Ribeiro é unha xornalista moi nova e
valente que dirixe o Celtic News, un xornal moi peculiar. Cando escribe utiliza
o pseudónimo Ganso Salvaxe. Bala Perdida coñece a Ganso Salvaxe e móstralle o
tesouro maldito gardado nun grandiosa cova mariña. Aquel tesouro era parte da
riqueza roubada polos nazis a prisioneiros internados nos campos de
concentración. Pero non era un tesouro como os demais, senón que procedía de
fundir os dentes e as moas de ouro arrincados aos miles de prisioneiros xudeus
asasinados con gas e logo queimados nos fornos do campo de concentración. Antes de terminar a guerra esta parte do botín nazi foi cargada nun submarino e levada a un lugar de África. Alí permaneceu oculta ata que o malvado Herr Doktor, único sobrevivente coñecedor do segredo, volveu para recuperar o tesouro. Bala Perdida quere atopar aos descendentes das vítimas e devolverlles o ouro maldito. Para iso necesita que Rosa conte a historia do tesouro no seu xornal. E así o fai a moza.
Ao decatarse o malvado Herr Doktor, Rosa é secuestrada e a punto está de morrer nun manicomio. Menos mal que Bala Perdida e os demais mes non están dispostos a consentilo.
súas reportaxes están recollidas nos libros Toxos e flores (1992), Galicia, o bonsái atlantico
(Aguilar, 1994) O xornalismo é un conto (Alfaguara 1997)... Como narrador, entre as súas obras publicou Un millón de vacas (1990). Premio da Crítica española e Os comedores de patacas (1992) ambas reunidas no volume O segredo da terra (Alfaguara 1999). Foi Premio Nacional de Narrativa coa súa novela Que me queres, amor? (Alfaguara 1996) e que inclúe o relato «A lingua das bolboretas» no que se baseou a película do mesmo título. O lapis do carpinterio (Alfaguara 1998) foi Premio da Crítica española. E Premio da sección belga de Amnistía Internacional.
